اى اسیران آز باز ایستید که گراینده دنیا را آن هنگام بیم فرا آید که بلاهاى روزگار دندان به هم ساید . مردم کار ترتیب خود را خود برانید و نفس خود را از عادتها که بدان حریص است باز گردانید [نهج البلاغه]
چه رسم جالبی است !!! محبتت را میگذارند پایِ احتیاجت … صداقتت را میگذارند پایِ سادگیت … سکوتت را میگذارند پایِ نفهمیت … نگرانیت را میگذارند پایِ تنهاییت … و وفاداریت را پایِ بی کسیت … و آنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود که تنهایی و بیکس................